Yarat & Üret

Kariyerimdeki Başarısızlıklardan Sonra Geri Dönüş İçin Yaptığım 3 Şey

Spor- Kolektif Kozmos
Credit: Getty Images

Ekonomi berbat durumdaydı, işimi kaybetmek üzereydim ve evde üç küçük çocuğum vardı. Sonrasında ise bunları yaptım…

Herkesin gerçekten dibe vurduğunu hissettiği bir an vardır. Ben bu anı Phoenix, Arizona’da bir Burger King’in park alanında arabamla dururken yaşadım. Yakında işimi kaybedeceğimi bildiğimden o sabah ağlıyordum. Patronumla hiçbir zaman tamamıyla aynı fikirde olmazdık. Bu sefer ise ufak bir anlaşmazlık olarak başlayan şey genellikle bir yerlerde okuduğunuz türden açık bir savaşa dönüşmüştü.

O zamanlar eşim 7 yıldır ev hanımıydı, ayrıca 3 ve 12 yaşları arasında üç tane de çocuğumuz vardı.

Birçok insan için işini kaybetmek yaşam boyunca karşılaşılan sıradan zorluklardan biridir. Çoğu kişi (tabii ki kesinlikle herkes için geçerli değil) bir şekilde bu durumu atlatır. Ancak benim ailemde işini kaybetmek demek genellikle yıllarca süren kâbus gibi anlar demekti.

Kısmen kariyer çabaları yüzünden hem annemde hem de babamda bağımlılık sorunları ortaya çıktı ve bu durum en sonunda annemin 56 yaşında yaşamını yitirmesine sebep oldu.

Yani, o gün baktığım tünelin ucunda kesinlikle hiçbir ışık görünmüyordu.

Ancak bir şeyler yapmam gerekiyordu.

İşte bunları yaptım:

1. Gururumu bir kenara bıraktım

Patronumla geçici bir süreliğine de olsa barışmam gerekiyordu. Barışın uzun sürmeyeceğini biliyordum ancak eve gidip aileme kovulduğumu söylerken onları olabilecek en kötü biçimde hayal kırıklığına uğrattığımı hissedeceğimi de biliyordum.

Bu yüzden patronumu aradım, aramızda yaşananlar için özür diledim ve bana karşı olan bütün üstü kapalı hakaretlerine göz yumdum.

Zor oldu mu?

Evet.

Ama illa ki birçok insan ailesini doyurmak için çirkin hakaretler dinlemekten daha kötü şeyler yapmak zorunda kalmıştır.

2. Gururumu tekrar bir kenara bıraktım

Şirketin kurucusu olan patronumla ilişkimin yürümediğini anladığımdan beri yeni fırsatlar arıyordum.

Özel sektör yöneticilerini halk eğitimine gönderen prestijli ve yüksek maaşlı bir kurumun final aşamasına kaldığımda rüyalarımdaki işi bulduğumu sanmıştım.

Kabul edilmediğimi öğrendiğim gün ise epey kötü oldu.

İki hafta sonra maaşımın %20 oranında daha az olacağı bir iş teklifi aldım. Bu kariyerim için kayda değer bir gerileme demekti. Ancak o zamanda, böylesi büyük bir ekonomik durgunluğun ortasında iş bulmak o kadar da kolay değilken, pek fazla seçeneğim de yoktu.

Ailem %20’lik bir kesintiyle yaşayabilirdi ancak %100’lük bir kesinti büyük bir darbe olurdu.

İşi kabul ettim ve bu durumu, geri dönüş yapabilmem için bir motivasyon kaynağı olarak görmeye başladım.

(Sönmüş bir sporcunun antrenman görüntüleri gibi.)

3. İleride kendi işime dönüşecek ek bir iş yapmaya başladım

Kendi işinizi kurmak hiçbir açıdan kolay değildir.

En azından başlangıçta, başka birisi için çalışmaktan çok daha az kazanç getirebilir.

Ancak bir girişimci olarak başarısız olursam en azından bunun sebebi ben olurum. Yeterince iyi olmadığım ya da market yanlış olduğu için olumsuz bir sonuç almışım demektir.

Yukarıdaki deneyimimden sonra birisi beni sevmedi veya iyi anlaşamadım diye başarısız olmayı kesinlikle istemiyordum.

Kendi kaderimi kendim kontrol etmek istiyordum.

Ek işime hemen başlamamıştım. İlk danışmanlık müşterim işimden ayrıldıktan yaklaşık bir yıl sonraydı. O ilk 100 dolarlık çek ise beni diğer hiçbir maaş çekinin hissettirmediği kadar güvende hissettirmişti.

Çünkü eğer sonunda kendimi bir çukurda bulacaksam, bunun kendi elimle kazdığım olan çukur olacağını biliyordum.

 

Dustin Mckissen, inc.com

Bizi Takip Edin

Haber Bültenimize Abone Olun

error: İçeriğin İzinsiz Kopyalanması Yasaktır.